W DUŻYM SKRÓCIE

Streszczając dotychczasowe wywody można powiedzieć, co następuje: w strukturze władzy najwyższe miejsce w grupie zajmuje kierownik, a od posiadanej przez niego władzy zależy wykonywanie przez niego szeregu funkcji. Badania nad cechami ludzi, którzy są kierownikami, nie przyniosły rozstrzygających wniosków ze względu na sprzeczność uzyskiwanych wyników. Znacznie ciekawsze są badania nad trzema wy­różnionymi stylami kierowania grupami: autokratycznym, demokratycz­nym i liberalnym. W pierwszej fazie preferowano jako najlepszy styl demokratyczny, jednak późniejsze badania wykazały, że to, który styl kierowania prowadzi do najlepszych rezultatów, zależy od szeregu innych warunków występujących w grupie. Zarówno przy warunkach sprzyja­jących dla kierownika, jak i nie sprzyjających, optymalny jest styl auto­kratyczny. Gdy warunki są średnie (tzn. gdy zadanie jest nie całkiem jasne, stosunek podwładnych do przełożonego neutralny), najlepszy jest styl demokratyczny. Wśród kierowników wyróżniamy takich, którzy są nastawieni na zadanie, i nastawionych na stosunki międzyludzkie. Tak oto — w dużym skrócie — przedstawiają się niektóre problemy związane z faktem, że człowiek funkcjonuje w grupach.

 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć, mam na imię Marcin i piszę bloga na techniczne tematy! Chciałbym zaprosić Cię do lektury, mam nadzieję, że Cię wciągnie. Zapraszam Cię również do konwersacji w komentarzach!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)